11.04.2008

შეკავება თუ უკუქცევა

ცივი ომი დროს დასავლეთის გამოცდილებაში აგრესიაზე რეაგირების რამდენიმე სტრატეგია დაგროვდა – დაშოშმინება, განმუხტვა, შეკავება და უკუქცევა. კარგად არის ცნობილი, თუ რამ იმუშავა და რამ არა. შემდეგ პრეზიდენტს არჩევანის გაკეთება ამ სტრატეგიებს შორის მოუწევს. რა თქმა უნდა, ისტორია არ განმეორდება, ახალი დრო ახალ მიდგომებს საჭიროებს, მაგრამ მეტი ალბათობით შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ საბოლოო ჯამში ობამა ძირითადად შეკავების დოქტრინით ნაკარნახებ პოლიტიკას გაატარებს, ხოლო მაკეინი უკუქცევით იხელმძღვანელებს.

შედეგების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, ძნელი არაა იმის მიხვედრა, რომელი სტრატეგია იქნება უფრო ქმედითი რუსეთის აგრესიული ავტოკრატიის წინააღმდეგ, რომელი უფრო ეფექტურ გარანტიებს შექმნის თავისუფლებისათვის არა მხოლოდ მის მეზობლად, არამედ თავად რუსეთის შიგნითაც.

ძნელი სათქმელია, არჩევის შემთხვევაში, რამდენად პრინციპული და თანმიმდევრული იქნება მაკეინი, მაგარამ დავას არ იწვევს ის გარემოება, რომ ის რეიგანის ტრადიციის ინტელექტუალურ კალაპოტში იმოქმედებს.

მისი არსი რუსეთის სუსტ წერტილებზე დაუღალავი სამხედრო, ეკონომიკური და პოლიტიკური პრესინგი იქნება. შემდეგი ადმინისტრაციის წარმატება ბევრწილად იქნება დამოკიდებული იმაზე, თუ რამდენად შესძლებს ის რეიგანის მსგავსად რუსეთის შიშებით ოსტატური მანიპილურება მოახდინოს. როგორც რეიგანმა აქცია საბჭოთა ბელადების ყველა შიში სინამდვილედ, მაკეინის რუსულ პოლიტიკასაც მსგავსი მიზნები ექნება – რადგან რუსეთს ეშინია პროდასავლური რეჟიმების სარტყელში მოქცევის, მაკეინის ადმინისტრაცია ყველაფერს გააკეთებს, რომ ამ სარტყელის ყულფი უფრო მჭიდროდ მოიჭიმოს. რადგან რუსეთს ეშინია სამხედრო ჩამორჩენილობის, ამერიკის უპირატესობა კიდევ უფრო გაძლიერდება. 

Post a Comment